Należyta staranność – KSC
Czy ktoś dziś o niej pamięta?
Dzisiaj przykład dotyczący szacowania ryzyka. Art. 8. pkt. 1 prowadzenie systematycznego szacowania ryzyka wystąpienia incydentu oraz zarządzanie tym ryzykiem.
-
identyfikacja (nazwanie, opisanie, określenie właścicielstwa) systemów będących przedmiotem oceny,
-
wyznaczenie do oceny wszystkich systemów mających wpływ na usługę, ze szczegółowością umożliwiającą skuteczną ocenę bezpieczeństwa,
-
zdefiniowanie (jeżeli jeszcze nie są zdefiniowane) kryteria oceny systemu – czyli co oznacza dla nas system bezpieczny, z niskim prawdopodobieństwem wystąpienia zagrożenia,
-
identyfikacja i ocena słabości – niespełnionych kryteriów – które mogą przyczynić się do powstania incydentu,
-
szacowanie ryzyka – określenie jego poziomu w zestawieniu z krytycznością i oceną słabości zidentyfikowanie działań naprawczych,
-
z obowiązkowym wskazaniem właściciela ryzyka, ale również uzgodnieniem z nim działania,
-
zatwierdzenie działania przez najwyższe kierownictwo,
-
monitorowanie realizacji działania, tak aby w sposób skuteczny zostało wdrożone.
Na pewno takiego opisu oceny ryzyka nie znajdziemy w ustawie. Znajdziemy go w normach i standardach przywoływanych często na stronie cyberustawa.pl. Znajdziemy też w wynikach ocen ryzyka przeprowadzanych przez wiele agencji rządowych krajów w których zarządza się cyberbezpieczeństwem.
Czy w związku z tym powinniśmy zachować należytą staranność i zrobić ocenę ryzyka w krokach zgodnych ze standardami?
Czy po prostu wypełnić kartkę A4 lub prosty arkusz kalkulacyjny i zaraportować zwycięstwo? Jak sądzicie?
Zobacz także
Polskie szpitale coraz częściej stają się celem cyberprzestępców. W ostatnich latach ataki typu ransomware i wycieki danych ujawniły, jak wrażliwe są nasze placówki medyczne. Aby odpowiedzieć na rosnące zagrożenia, ruszył projekt „Cyberbezpieczny Szpital”, który wspiera szpitale w zwiększeniu odporności systemów, ochronie danych pacjentów i zapewnieniu ciągłości działania placówek.
Dyrektywa Omnibus oraz najważniejsze zmiany planowane na 2026 rok. Dyrektywa to kompleksowy pakiet regulacji Komisji Europejskiej. Celem jest uproszczenie i uporządkowanie unijnego prawa cyfrowego, m.in. w obszarach ochrony danych, cyberbezpieczeństwa, chmur obliczeniowych, cookies i sztucznej inteligencji. W odpowiedzi na szybki rozwój technologii dyrektywa ma ograniczyć obciążenia regulacyjne dla firm i administracji. Pozwoli to zachować wysokie standardy ochrony danych i prywatności.
